Aktualności

« poprzedni  |  powrót do listy  |  następny »

LWÓWEK ŚLĄSKI

03.12.2002

Dawno, dawno temu... Pierwszy, udokumentowany historycznie browar we Lwówku Śląskim zbudowany został przy lwóweckim zamku w roku 1165. Browar posiadał własną słodownię. Piwo tam produkowane zaspokajało potrzeby mieszkańców zamku.
Datą niezwykle istotną dla browaru jest rok 1209. Wtedy to, Henryk Brodaty nadał miastu przywilej „milli piwnej‘’ zezwalającej miastu na warzenie piwa. Mieszczanie posiadający zezwolenie na warzenie i wyszynk piwa dostrzegli możliwość zrobienia dobrego interesu. Jak grzyby po deszczu powstawały niegdysiejsze puby, czyli „domy piwne’’. Ambicją każdego mieszczanina ważącego piwo było wyprodukowanie jak najlepszego piwa. Konkurencja na rynku rosła. Wkrótce w mieście działały 74 słodownie, oraz niezliczona ilość „domów piwnych’’.
Z czasem słabsi piwowarzy zaczęli wypadać z rynku, natomiast ci najlepsi i najmocniejsi zaczęli go opanowywać. Liderem wśród nich został Tobiasz Eichlitz, który w roku 1960 skupił w swych rękach produkcję i wyszynk 31 domów piwnych.
Z biegiem lat, poprzez systematyczny wykup, potentatem piwnym we Lwówku staje się magistrat. W roku 1850 w miejscu gdzie dawniej stał zamek miasto wybudowało browar komunalny z własną słodownią.
Kolejna zmiana właściciela następuje w roku1861. Wtedy browar od miasta odkupuje Julius Hohberg, który w roku 1892 kończy przebudowę browaru. Po jego śmierci zarząd nad browarem przejmuje spółka akcyjna, która markę „Hohberg” utrzymuje do końca drugiej wojny światowej.


Wczoraj ...

Browar ominęły zniszczenia wojenne. Stan techniczny budynków i linii technologicznych, oraz ocalałe zapasy surowca i opakowań pozwoliły na rozpoczęcie produkcji piwa zaraz po zakończeniu działań wojennych. Browar oczywiście został upaństwowiony. Wrocławski Oddział Centralnego Zarządu Przemysłu Fermentacyjnego ustanowił go samodzielnym przedsiębiorstwem państwowym.
Po roku 1950 nadana zostaje nazwa Jeleniogórskie Zakłady Piwowarsko - Słodownicze z siedzibą we Lwówku Śląskim. Z końcem lat pięćdziesiątych browar zostaje poddany modernizacji. Wysłużone drewniane kadzie fermentacyjne i kufy leżakowe wymienione zostają na pojemniki metalowe. Rośnie poziom produkcji, który w roku 1976 osiąga 80 000 hl. Działania modernizacyjne pozwalają nie tylko na zwiększenie produkcji, ale również na poprawę jakości piwa. Rok 1985 i 1987 to lata tryumfu piwa lwóweckiego. Potwierdzają to Złote Medale za I miejsca w dorocznych krajowych konkursach piw polskich organizowanych podczas „Chmielaków” w Krasnymstawie.
Koniec lat osiemdziesiątych to zaraz po sukcesach w konkursach, początek końca browaru. Jakość piwa pogarsza się w zastraszającym tempie. Upada prestiż browaru, a jego piwo trafia na najniższe półki w sklepach, by zniknąć z nich w końcu na długie lata.





Dzisiaj ...

Rok 1999 to kolejny przełom w istnieniu browaru lwóweckiego. Kupuje go spółka należąca do obywatela Niemiec Wolfganga Bauera. Stan techniczny i finansowy browaru w tym momencie był tragiczny. Praktycznie okazało się, że w momencie przejęcia browaru niemożliwa jest jakakolwiek produkcja. Najgorsza jednak była reputacja piwa lwóweckiego, które kojarzono z produktem o najpodlejszej jakości. Mimo tego browar powoli dzięki zaangażowaniu właściciela i pracowników zaczął powoli wychodzić z „dołka”. Rozpoczęto produkcję piwa jedynie z najlepszych składników naturalnych. W procesie produkcyjnym nie używa się żadnych przetworów chmielowych, sztucznych stabilizatorów czy enzymów. Cały proces zaczyna się od warzelni do której trafia zmielony słód. Tutaj w pięknych miedzianych kotłach warzelnych jest gotowany i dalej filtrowany. Następnie do brzeczki dodawany jest naturalny chmiel. Po schłodzeniu brzeczka trafia do kadzi fermentacyjnej. Tam fermentacja trwa około dziesięciu dni. W czasie kolejnych minimum trzydziestu dni piwo leżakuje. W tym czasie nabiera mocy i wysyca się naturalnym dwutlenkiem węgla.
Wzbogaca też swój smak i aromat po czym jest filtrowane i rozlewane.
Ta troskliwa pielęgnacja procesu produkcyjnego powoduje, że piwo lwóweckie „ma duszę”, której brakuje wielu innym gatunkom piwa. Jest dzięki temu jedynym w swoim rodzaju doskonałym napojem którego walory są doceniane przez coraz szersze rzesze konsumentów. Piwo lwóweckie docenione zostało również przez jury na XIV Festiwalu Piw i Browarów w Łodzi, gdzie zostało odznaczone Złotym i Brązowym Medalem. Utwierdziło to lwóweckich piwowarów, że podążają w dobrym kierunku, dążąc do powrotu na rynek w roli wiodącego regionalnego browaru, czego browarowi i sobie jako miłośnikom piwa lwóweckiego życzymy.

Tomek Wróblewski